Genieten, dat is iets wat mijn moeder, 89 jaar, en ik elke week weer doen wanneer we een middagje op de duofiets fietsen. Nu alweer twee jaar!
Na een fatale val van een reguliere elektrische fiets op 4 april 2024, was het gedaan met onze fietstochtjes dachten we...!
We fietsten gemiddeld 150 kilometer per week, totdat mama viel en haar bekken brak.
De oorzaak.., waarschijnlijk een epilepsie aanval.
De diagnose vasculaire dementie, die ze een half jaar eerder kreeg zorgde ervoor dat haar alles werd afgenomen zoals ze dat zelf zegt.
“Mijn fiets, mijn auto” … ik mag niets meer!
Toen mama in het revalidatiecentrum zat dacht ik, wat nu...!
Uiteindelijk heb ik contact gezocht met mevrouw van der Palen en de situatie uitgelegd.
Natuurlijk konden wij gebruik maken van de duofiets.
Ieder week doorkruisen we een middagje het Brabantse land.
De ene keer richting Heeze of Someren.
De andere keer richting de Achelse kluis.
En ondertussen wordt er druk gekletst en genoten van al het moois wat de natuur te bieden heeft.
En..psst niemand vertellen, af en toe wordt er een takje of bloemetje afgeknipt.
Niet alleen in de zomer trekken we erop uit maar ook in de winter.
Lekkere warme jassen aan, hoedjes op, en.. daar gaan we.
Uiteraard maken we ook altijd een tussenstop om te genieten van een kop lekkere chocolademelk met gebak!!.
Wanneer we weer thuis zijn zegt mama altijd:
"Ik heb zo'n fijne middag gehad"!
Laten we eerlijk zijn, daar doe je het toch voor!...
Lieve mensen van GraagGedaan, heel hartelijk bedankt dat we wekelijks gebruik mogen maken van de duofiets.
Gewoon super!
Groetjes,
Twee fietsfanaten